Zo kwam onze Bedford in de straat. Grote gaten aan de achterkant. Normaal gesproken, maak je een bus of wat dan ook eerst aan de buitenkant af en ga je dan aan de binnenkant verder met aftimmeren. Hier is iemand bezig geweest, die eerst binnen de boel mooi maakte en nog niet echt had nagedacht over het uiterlijk. Achterlichten zaten er niet meer op, dus voor het transport maar een knipperlicht opgehangen in een van de gaten. Wat er in dat grote verticale gat hangt waren 2 helften van een caravan-deur.
Aankomst van de Bedford in Drachten
Hier de Bedford voor de deur. 1 Dag na aankomst. Ik had de dinsdagavond uitgekozen om op weg te gaan met de Bedford, omdat het dan vrij rustig op de weg zou zijn. Vooral de rit over de drukke ringweg van Groningen zag ik niet zitten op een ander tijdstip. Het gewicht(2700kg) geeft al aan dat we de bus op een auto-ambulance hadden moeten zetten voor transport.
Maar nee hoor, onze transporter heeft bewezen ook een goed werkpaard te zijn. Op dinsdagavond 11juni 2002 vertrokken we naar het Groningse Finsterwolde. In eerste instantie dachten we er over om op eigen kracht naar Drachten te rijden. Dit leek me na een paar km niet zo'n succes, want het luchtfilter zat los en allerlei andere mankementjes aan de motor zorgden voor een gangetje van ca. 15 km. per uur. Op de snelweg aangekomen de transporter er voor en slepen. Ook nog een omweggetje gemaakt omdat we niet te veel wilden klimmen en er op het eerste stuk een paar viaductjes waren. Na de eerste stop langs de snelweg weer optrekken en ja hoor; een grote klap betekende het einde van de sleepkabel. Sterkere kabel bij de pomp gehaald en weer vrolijk verder. Soms met een gangetje van zo'n 50km/u over de snelweg, soms ook over de vluchtstrook. Nagelbijtend als we weer eens werden ingehaald door een motoragent. Maar nee hoor, ze lieten ons met rust. We waren dan ook net voor donker thuis. Een rit waar je normaal gesproken 3 kwartier over doet, deden we nu ruim 3 uur over. Op ongeveer 300m van de thuishaven was het raak. Een motoragent wees mij er op dat ik zo niet mocht rijden, maar na een korte babbel mochten we verder.
Nu kon de lol beginnen!
Maar nee hoor, onze transporter heeft bewezen ook een goed werkpaard te zijn. Op dinsdagavond 11juni 2002 vertrokken we naar het Groningse Finsterwolde. In eerste instantie dachten we er over om op eigen kracht naar Drachten te rijden. Dit leek me na een paar km niet zo'n succes, want het luchtfilter zat los en allerlei andere mankementjes aan de motor zorgden voor een gangetje van ca. 15 km. per uur. Op de snelweg aangekomen de transporter er voor en slepen. Ook nog een omweggetje gemaakt omdat we niet te veel wilden klimmen en er op het eerste stuk een paar viaductjes waren. Na de eerste stop langs de snelweg weer optrekken en ja hoor; een grote klap betekende het einde van de sleepkabel. Sterkere kabel bij de pomp gehaald en weer vrolijk verder. Soms met een gangetje van zo'n 50km/u over de snelweg, soms ook over de vluchtstrook. Nagelbijtend als we weer eens werden ingehaald door een motoragent. Maar nee hoor, ze lieten ons met rust. We waren dan ook net voor donker thuis. Een rit waar je normaal gesproken 3 kwartier over doet, deden we nu ruim 3 uur over. Op ongeveer 300m van de thuishaven was het raak. Een motoragent wees mij er op dat ik zo niet mocht rijden, maar na een korte babbel mochten we verder.
Nu kon de lol beginnen!