Zoals bij mij gebruikelijk was ook dit weer een heel avontuur. 's Morgens om 9 uur vertrokken vanuit Drachten richting Winterswijk. Ik was het niet meer gewend in een auto te zitten die goed verwarmd was, dus ik was behoorlijk verwend toen we daar aankwamen. Na de auto vluchtig bekeken te hebben, was de koop snel gesloten en na een kop koffie was het eerst ramen wassen geblazen. Na 13 jaar komt er heel wat stof op de ruiten. Ik had nog even gedacht aan een auto-ambulance, maar had besloten toch maar de trabbi naar huis te slepen. Niet met een sleepkabel, want ik rekende niet op remmerij van de kant van de trabbi, dus werd het een trekstang. De accu van 6 volt was natuurlijk leeg, dus een knipperlicht op de hoedenplank, welke op zijn plaats werd gehouden door een steen en rijden maar. Ik trof het niet; na de verwende rit op de heenweg wurmde ik me achter het stuur. De stoelen voelden nattig aan, dus een vuilniszak moest mijn zitvlak droog houden. Het weer werkte ook niet echt mee, koud en regen, regen en nog eens regen. En dat terwijl de auto dampig was van binnen, dus veel condensvorming en druppels die vanaf de bovenkant van het raam naar binnen druppelden. Veel reakties onderweg, dat was te verwachten, soms lachen, soms de duim omhoog, een enkele keer de middelvinger omhoog, zwaaien, toeteren. We hadden alles gehad. En net als met de Bedford-rit, geen last van de blauwen. Ik moet er wel bij zeggen, dat ik een eendaagse verzekering voor de Trabbi had afgesloten op chassisnr. Om ongeveer 5 uur 's middags waren we weer ter plekke en dat werd tijd ook, want het begon al te schemeren.